Muziek weerspiegelt de ziel

Ik sta ermee op en ik ga ermee naar bed. Muziek. Ik kan echt niet zonder. Bijna ieder moment koppel ik aan muziek en andersom. Overwinningen, verdriet, geluk. Allemaal emoties die vragen om een bijpassend nummer als je het mij vraagt.

Belangrijke rol

Ik ben compleet in mijn element tijdens een goed concert, maar ook tijdens een stampend dansfeest. De gitaren die mijn trommelvliezen doen trillen. De beats die ik voel in mijn borstkas als ik mijn ogen sluit. Ik sluit mij af van de rest van de wereld en laat alles voor wat het is. Herken je het? Ik heb het geluk gehad dat ik met muziek ben opgegroeid. Heb nog aardig wat deuntjes op een muziekinstrument gespeeld en zelfs een blauwe maandag op koor gezeten, maar voor dat talent heb ik to-taal de boot gemist. Wat ik wel al snel in de gaten kreeg is dat muziek een belangrijke rol in mijn leven zou gaan spelen. En dat is inderdaad gebleken.

Meer emotie door muziek

Ik ben sowieso al een emomuts en muziek verdubbelt al die emoties moeiteloos. Maar is dat niet waar muziek ook voor is bedoeld? Zet het geluid van de film maar eens uit. Je merkt zelf dat de film eigenlijk geen zak meer aan is. Alle emotie is verdwenen. Een kampioenschap zonder ‘We are the champions’ van Queen is een kampioenschap zonder kippenvel. En liefdesverdriet kom je alleen maar te boven door keihard mee te zingen met James Blunt’s ‘Goodbye my lover’ (of in mijn geval door mijzelf een nekhernia te headbangen op het gehele repertoire van Metallica).

In de stemming komen

De muziek die de teksten ondersteunt, geeft het geheel de lading die het moet dekken om ons laten denken dat de zanger precíes weet hoe jij je op dat moment voelt. En zelfs als John Mayer zijn mond zou houden over zijn slaapgebrek door liefdesverdriet, brengt de muziek alleen je al in een bepaalde stemming. Want ook zonder tekst raakt muziek. Heerlijk wegdromen op de pianoklanken van Maxence Cyrin of Ludovico Einaudi. Maar ook Miles Davis staat in mijn favorietenlijstje. Deep house hoor ik het liefst wanneer de zon lekker schijnt en ik met een ijskoude Corona hang in de loungebanken van een beachclub. Geen gesproken tekst waarmee ik mij dan identificeer, maar het letterlijk voelen van de muziek die past bij mijn moment.

Voor elke stemming eigen muziek

Als je mijn favorietenlijstje zou bekijken, zou je denken dat ik nog al eens last heb van stemmingswisselingen. We gaan van singer-songwriter Damien Rice naar de progressieve rock van Muse en van soullegende Stevie Wonder naar de jaren zeventig klassiekers van Crosby, Stills & Nash. Maar ook Idols-kandidaat Bo-Saris (toen nog gewoon Boris), de comedy-rockers van Tenacious D en de drum ‘n bass van Rudimental staan op mijn lijst. Behoorlijk wat extremen en ik kan je vertellen dat het hier niet ophoudt. Maar het is allemaal muziek die mij op wat voor manier dan ook raakt.

Ik ben blij dat muziek dit voor mij betekent en zo’n grote rol speelt in mijn leven. Ik ben heel benieuwd of dat voor jou ook geldt. Wil je met mij jouw favorieten delen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *